Als je deze site bezoekt dan denk ik dat je opzoek bent naar een dagbesteding die bij je past. Dat je begeleiding vindt die je begrijpt en er alles aan zal doen om jou te laten groeien. Dat je jezelf kunt zijn, dat je wordt uitgedaagd, dat je al je dromen mag vertellen, dat jij bepaalt aan welke dromen je wilt werken  en dat je samen kijkt hoe deze dromen uit kunnen komen.

Dat is precies de begeleider die ik wil zijn. De begeleider die je stimuleert tot het uiterste te gaan. Die verwacht dat jij je taken uitvoert en die je uitdaagt verder te kijken dan je gewend bent. Want ook jíj kunt veel meer dan je denkt.

Hoe ik dit weet? Ik zal iets meer vertellen over mijzelf en mijn leven.

Ik ben Kim Kamerling, 33 jaar oud en samen met Marnix en mijn twee jongens woon ik voor de Zorgkas in Boskoop.

Toen ik vier jaar was werd mijn broertje geboren. Hij is geboren met een beperking. Hij zorgde er voor dat ik de zorg in rolde. Ik heb op verschillende woon/dagbesteding locaties in verschillende functies gewerkt om zo voldoende ervaring op te doen en mijn eigen begeleidingsstijl te ontwikkelen.

In 2008 startte ik als begeleider bij stichting Philadelphia zorg. Ook daar heb ik op verschillende woonlocaties gewerkt tot ik in 2011 mijn vaste plek vond als coördinerend begeleidster op de Zijde in Boskoop. Daar werkte ik met mensen met (licht)verstandelijke beperking en bijzonderheden in het gedrag. Daar heb ik alle ervaringen van de jaren daarvoor bij elkaar gebracht én ik heb daar nog veel meer geleerd.

Ik heb vooral geleerd dat mensen met een beperking net zoveel eigen regie hebben als dat ik dat heb. Natuurlijk in samenspraak met begeleiding en familie maar eigen regie, Absoluut!

Ik heb geleerd om verder te kijken dan ‘we doen dit altijd al zo’. Zo heb ik geleerd dat mensen veel meer zelfvertrouwen krijgen als ze zelfstandiger zijn. Waarom zou de begeleiding koken als het samen kan? Of als de bewoners het zelf kunnen. Waarom eet iemand altijd mee op de groep als zijn wens is om op zijn appartement te koken? Dat kan hij niet! Waarom niet? Wat is er dan voor nodig om het wel te kunnen.

Iemand wil leren om zelfstandig naar zijn werk te fietsen. Maar dat kan hij niet. Wie zegt dat? Is het al geprobeerd? Wat is er nodig om het wél te kunnen? Natuurlijk moeten er geen risico’s genomen worden die voor gevaar zorgen. Ik ga zelf tenslotte ook geen vliegtuig besturen terwijl ik dit niet kan (nóg niet kan😉).

In 2018 ben ik gestart als manager zorg & begeleiding in de regio van Den Haag. Een rol met veel verantwoordelijkheden en weer nieuwe uitdagingen. Dit is ontzettend leerzaam maar ik mis het werken met mensen met een beperking. Daarom start ik deze Zorgkas, omdat ik weer wil doen waar ik goed ben. Dáár word ik gelukkig van.

Naast mijn werkervaring heb ik uiteraard ook de nodige diploma’s behaald en cursussen gedaan. Professionaliteit heb ik hoog in het vaandel. Ook doe ik de cursus NmG-AB1 (Nederlands met Gebaren). Deze cursus mag ik eind november 2021 afronden. Op deze manier kunnen mensen met een auditieve beperking ook in de kas komen werken. 

Ik hoop dat je mijn passie en liefde in het begeleiden voelt als je dit verhaal leest. Ik nodig je graag uit om een keer kennis te maken met mij en de Zorgkas.

Vind je dat nog een stap te snel? Kijk dan vooral op social media en volg daar alvast de activiteiten. Ben je zover? Dan bel of app je me gewoon.

Lieve groet,

Kim

Pulcino en ik